אומאן, לעבעדיג.

טיקעטס, וואליזעס, די לעצטע סידורים, דאס געזעגענען זיך ביי די טיר.

עירפארטס, פליגערס, גרעניצן, באסעס דורך די נאכט.

די ערשטע טריט אויף פושקינא. טרעפן א בעט, טרעפן די חברה.

דער ארט פאר וואס מען קומט.

תיקון הכללי מיט צענדליגע טויזנטער. די גאסן פאר ליכט צינדן.

די מוזיק הייבט זיך אן און די גאנצע גאס ווערט איין ריקוד.

די קיכן, די געצעלטן, די פנימ'ער, די ווינקלען וואס יעדער קען.

מען פאקט זיך איין, דער לאנגער וועג צוריק, און שוין: איבער א יאר.